હરિદર્શન માટે ગુરુની આવશ્યકતા ખરી? * જયાં સુધી માર્ગની સુઝ નથી ત્યાં સુધી માર્ગદર્શનની જરૂર ખરી. *જેના પ્રાણ હરિદર્શન માટે આકુળવ્યાકુળ છે તેને ગુરુની આવશ્યકતા નથી.

બ્રહ્મનિષ્ટ કોને કહેવાય ? * જીવ અને બ્રહ્મની એકતાને જે નિશ્ચયપુર્વક જાણે છે અથવા જેને આત્મજ્ઞાન થઈ ગયું છે તે બ્રહ્મનિષ્ટ છે.

જીવ કોને કહેવો ? * વિષયો સહિતનું ચૈતન્ય તે જીવ. -જે પોતાને કર્તા- ભોકતા માને છે અને પોતાનામાં મર્યાદિત શક્તિ છે, અજ્ઞાન રહેલું છે,પોતે અસમર્થ છે,પરાધિન અને પરિછિન્ન છે એમ માનીને અનિત્ય પદાર્થોમાં અહંતા – મમતા આરોપી પોતાને નિષ્કારણ સુખી – દુખી માને છે તે જીવ છે, દશ્યો સાથે સંકળાઈ જાય, દશ્ય પદાર્થના રંગે રંગાઈ જાય,’મારુ – તારુ’ની મોહજાળમાં લપટાઈ જાય તે જીવ છે.

દિવ્યતા ભણી જવાનું છેલ્લુ પગથિયું કયું? * શરણાગતિ,સર્મપણ.

પરમાત્માની શક્તિનો કયારે અનુભવ થાય? * નામરૂપને સમર્પિત થતા આવડે તો.

ઋણાનુંબંધ કયારે ન ગણાય? *કોઈ સામે ચાલીને અને અપેક્ષા વિના મદદ કે સહાય કરવા આવે ત્યાં ઋણાનુબંધ નથી.

સૂક્ષ્મ બાબતો કયારે સમજાય છે? * બુધ્ધિ એકાગ્ર,નિર્મળ અને સત્યાનુસંધન કરનારી બને ત્યારે.

જીવાત્મા પરના પડદાને દૂર કરવાનાં સાધનો કયાં ? * શ્રધ્ધા. – અધ્યાત્મમાં ચિત્તની પ્રસન્નતાને શ્રધ્ધા કહેવામાં આવે છે;તેને લીધે સાધનામાં અભિરુચિ જાગે છે અને વિશ્વાસમાં દઢતા આવે છે. * વીર્ય. – શ્રધ્ધામાંથી ઉત્પન્ન થતાં ઉત્સાહ અને તત્પરતા. * સ્મૃતિ. – જેનાથી કર્તવ્યકર્મની નિત્ય જાગૃતિ રહે. * સમાધિ. -શુધ્ધ ચિતની એકાગ્ર અને સ્થિર અવસ્થા. પ્રજ્ઞા. – સમાધિમાં રહેલા એકાગ્ર ચિત્તને જે વિવેકજ્ઞાન પ્રાપ્ત થાય તે.

નાચતા ભેળા જે નેહથી વસંતના એ વ્હાલ ક્યાં માન ને વળી મર્યાદની ચૂકતા નહી એ ચાલ ક્યાં ! ભોજાઇ દેરને ભીંજવતા હરખને હેતના હાલથી ત્રાંબાળુ ઢોલ શરણાઈ તણા તાળીયુને એ તાલ ક્યાં ! બાલુડા રંગતા એ બજારમા ગોરા હાથથી ગાલને નમણી ગામની નારીયુ ને શાણી હાલતી એ ચાલ ક્યાં ! દેતા નોતરા દેવ દેવીને ધરમ તણી ભરોસે ઢાલથી હાલ થયા આવા હરિવરા ફાગણે કેસુડા એ ફાલ ક્યાં ! ભૂપત કહે ઘણાને ભળવુ ગીત અબિલ ગુલાલથી એ વ્રજમા રંગ ઉડાડતો નંદનો લાડકો એ લાલ ક્યાં ! રચના : આહિર ભૂપત ભાઈ […]

પરમાત્મા અને આપણી વચ્ચે આડુ શું આવે છે? * ઇચ્છાશક્તિ,ક્રિયાશક્તિ અને અજ્ઞાનનાં આવરણો. *કોઈને કોઈ પ્રકારની પકડ. -મનુષ્ય પ્રયત્ન કરી એક પકડમાંથી છુટે તો બીજી પકડમાં આવી જાય છે અને તેને એનો ખ્યાલ પણ રહેતો નથી.